By: admin
Comments: 0
Door de coronacrisis bleven wereldwijd de mensen thuis. Vliegtuigen stonden aan de grond. Er waren geen files en drukke steden waren leeg. Het resultaat was een heldere hemel vol zuivere lucht. Zelfs steden die normaal elke dag bezweken onder een dikke laag smog, werden weer bereikt door direct zonlicht. Wat kan een streeploze blauwe lucht toch mooi zijn.
Een virus legde de scheepvaart stil. Vliegtuigen vlogen nauwelijks meer, auto’s bleven bij huis. Een virus, met het blote oog niet zichtbaar. Gevolg was dus tonnen minder uitstoot aan CO2, ook al zo onzichtbaar. Maar de gevolgen van dat virus waren al snel zichtbaar. Er ontwikkelde zich een crisis die de wereld niet kende. Zichtbaar, maar nooit eerder vertoond.
Laten we dan hopen dat de ‘gevolgen’ van minder CO2 uitstoot ook duidelijk zichtbaar worden. Wat zou het mooi zijn om weer eens een echte winter mee te maken. Al vroeg in het jaar aan de boerenkool, ’s avonds gezellig warm binnen zitten in je geïsoleerde huis en misschien wel een witte kerst. Maar de ultieme beloning zou toch wel een Elfstedentocht zijn!
Stel je voor dat na jaren van opwarming, slappe winters en depressieve voorspellingen er nu een Elstedentocht komt. En dat na zo’n rampzalig jaar. Maar wel een jaar waarin er veel minder CO2 is uitgestoten!
Mocht het zover komen, dan zal het de klimaatdiscussies weer aanzwengelen. Voorstanders zullen wijzen op de CO2 uitstoot terwijl tegenstanders roepen dat ‘die schommelingen er altijd al zijn geweest’. Ook zal het lastig worden om zo’n evenement te organiseren. Mensen zijn in die periode over het algemeen iets vatbaarder en ook de honderdduizenden bezoekers zullen voor hoofdpijn zorgen bij de rayonhoofden.
Het maakt ook niet uit wat iedereen er van vindt. Dromen en ergens naar uit kijken mag altijd. Vooral na een tijd waarin weinig kan en mag, en waarin steeds meer mensen heetgebakerd zijn.
Ook daarom is de Tocht der Tochten van harte welkom. Het is een periode waarin mensen kunnen afkoelen en hopelijk elkaar opzoeken. Het is een reden om weer samen te komen, ook al moet dat misschien nog op een andere manier. Hoe we het ook moeten doen: iet giet oan!