Zodra er gesproken wordt over een thema dat met duurzaamheid te maken heeft, hoor je tegenstrijdige geluiden. Voor- en tegenstanders hebben hun eigen argumenten, cijfers en berekeningen waarbij er geen tussenweg lijkt te zijn. En omdat waterstof ook een duurzaam onderwerp is, zijn ook hierbij de tegenstrijdige geluiden hoorbaar. Tijd om een paar feiten op een rijtje te zetten.
In dit geval hebben beide partijen gelijk! Het ligt er namelijk aan hoe de het is geproduceerd. Waterstof komt namelijk niet in de vrije natuur voor. Door elektrolyse kunnen we water (H2O) splitsen in waterstof (H2) en zuurstof (O). Er komt dus geen CO2 bij vrij.
Maar: het splitsen door middel van elektrolyse vraagt om heel veel energie. En gebruiken we veel ‘gewone’ elektriciteit, dan komt er bij de opwekking van die elektriciteit wel weer veel CO2 vrij. We spreken dan van grijze waterstof. Hierbij wegen de voordelen niet op tegen de nadelen.
Echter: gebruiken we (overtollige) energie van windmolens en zonnepanelen om H2 te produceren, dan komt er in het hele proces geen CO2 vrij. We spreken dan over groene waterstof. Deze H2 is op te slaan en te gebruiken om te verwarmen of auto’s te laten rijden. Ook dan komt er geen CO2 vrij. Juist het gebruik van windmolens en zonnepanelen die normaal gesproken verloren zou gaan, lijkt een mooie optie.
Hier beginnen de tegenstrijdigheden. Tegenstanders roepen dat waterstof heel explosief is en dat elke auto op waterstof ‘een rijdende bom is’. Even later vertelt een wetenschapper over de samenstelling van waterstof. Een molecuul is nog veel kleiner. Maar H2 stijgt snel op. Bij een lek vervliegt het dus sneller, terwijl bijvoorbeeld aardgas de hele ruimte vult.
Ook zijn er testen gedaan waarbij er geschoten is op een gastank vol met waterstof. In films volgt er altijd direct een enorme explosie. In het echt blijkt er een gaatje in de tank te komen, waar het gas uitspuit en een steekvlam veroorzaakt die blijft branden. Geen explosie dus.
Deze discussie lijkt steeds meer één kant op te gaan. Voorheen werd door sommigen geroepen dat H2 niet vermengd mag worden met aardgas. Of dat de Nederlandse wet zegt dat gasleidingen direct verwijderd moeten worden als deze niet meer gebruikt worden. Daardoor kun je het dus niet later nog eens gebruiken wanneer (het gebruik van) waterstof verder is ontwikkeld.
Feit is wel dat de samenstelling van waterstof anders is dan die van aardgas. Maar toch zullen er maar kleine aanpassingen plaats moeten vinden om het praktisch mogelijk te maken. Denk bijvoorbeeld aan de cv-ketel.
De laatste proeven, pilots en testresultaten zijn minder somber over H2 door onze bestaande gasleidingen. Dus dat biedt hoop voor de toekomst!